Rebirthing (ang. "odradzanie") jest drogą rozwoju osobistego w której oddech używany jest do rozwijania świadomości i poczucia odpowiedzialności za własne życie.

Praca w Rebirthingu zmierza do kształtowania świadomego siebie, poznawania prawdy o sobie i swojej relacji ze światem. Rebirthing jest dobrym narzędziem do zrozumienia i uporządkowania swojej przeszłości, wyzwolenia z poczucia krzywdy i własnej nieadekwatności, odnalezienia głębokiego sensu swojego losu. Jest też postawą wobec rzeczywistości, która wynika z uznania twórczej mocy myśli i płynących z tego faktu konsekwencji. Pomaga ona żyć przytomnie i przyjmować każde wydarzenie jako okazję do nauki i wzrostu. Stałe praktykowanie Rebirthingu prowadzi do rozszerzania granic swojej "Jaźni", tak, by obejmowała coraz większy obszar rzeczywistości a co za tym idzie do poczucia jedności i odpowiedzialności wobec wszystkiego co żyje.
Aby podążać tą drogą trzeba wejść w pełen kontakt ze swoim wewnętrznym wszechświatem, swoimi myślami i uczuciami.

Umysł człowieka jest najważniejszą siłą sprawczą kształtującą jego los a dbałość o jego zawartość jest podstawowym elementem szacunku wobec siebie. Najgłębsze podświadome przekonania nabyte w pierwszych latach istnienia wymagają równie starannego odkrywania jak ślady dawnych kultur ponieważ odpowiadają one za reakcje emocjonalne i całościową postawę wobec życia. Pierwsze kroki jakie stawia adept Rebirthingu służą ich identyfikacji i przeprogramowaniu w taki sposób by wspierały go a nie hamowały. Używane w tym celu techniki pracy z umysłem oparte są zarówno na stosowaniu afirmacji i kodowaniu ich przez doświadczenie, jak i wizualizacji i technikach poznawczych, przeformułowujących te myśli, które nie pozwalają cieszyć się pełnią akceptacji i rozwoju. Celem Rebirthingu jest uczynienie umysłu swoim sprzymierzeńcem a nie wrogiem.